Η διεθνής αντι-τρομοκρατική

 Τάκης  Φωτόπουλος

Τα γεγονότα των τελευταίων ημερών (βόμβα στην Ατλάντα και πιθανως στην TWA, ομαδικοί θάνατοι Τούρκων φυλακισμένων, η Ισραηλινή ομολογία δολοφονίας Παλαιστινών αιχμαλώτων, η υποπτη "αυτοκτονία" Μαρίνου),  δεν είναι τόσο ασχετα μεταξύ τους οσο τα παρουσιάζουν τα ΜΜΕ και οι οργισμένοι επαγγελματίες πολιτικοί της νεας αντιτρομοκρατικής διεθνούς. Συσσωμοι οι ηγετες των "επτά" καθως και αυτοι της Τουρκίας, του Ισραήλ, της Ελλάδας κλπ ξεσηκώθηκαν για να καταδικασουν την τρομοκρατική ενεργεια της Ατλάντα αλλα οχι βεβαια και τις τρομοκρατικές επιδόσεις των κρατικών μηχανών των οποίων προίστανται. Οι ιδιοι ηγετες μεσα στον οιστρο τους για την "βαναυση" παραβίαση του Ολυμπιακού πνευματος "ξεχνούσαν" βολικότατα οτι οι Ολυμπιακοί αγώνες στη γενετειρα τoυς δεν διεξάγονταν μεσα σε ενα κοσμο τρομακτικής ανισότητας οπως ο σημερινός οπου το εισόδημα 358 δισεκατομμυριούχων ειναι ισο με αυτο 2,3 δισεκατομμυρίων ανθρώπων1. Ουτε βέβαια διεξάγονταν σε μια χωρα οπως οι ΗΠΑ που θεμελιώθηκε στη φυσική και οικονομική βία, η οποια σημερα εχει οδηγησει σε μια κατασταση οπου το 1% των νοικοκυριών κατεχει το 40% του πλουτου των ΗΠΑ2. Τέλος, οι Ολυμπιακοί αγώνες δεν διεξάγονταν σε ενα θεσμικο πλαισιο οπου η κρατική τρομοκρατία εξολόθρευε ανενόχλητα τους αντιπάλους της (φυλακισμενους η καταδιωκομενους) και οπου οι πόλεμοι καθε ειδους υποβοσκαν σε διαφορα μερη (Τσετσενία, Σρι Λανκα, Κασμιρ κλπ)  αλλά, αντιθετα, η εναρξη τους σηματοδοτούσε την διακοπη καθε εχθροπραξίας.

            Σήμερα, ειναι γεγονός οτι η κρατική τρομοκρατία εχει φουντωσει παντού, εφοσον στις "παραδοσιακες" συγκρούσεις που συνεχιζονται παρα τις "ειρηνευτικες" προσπαθειες (Παλαιστινιακό κίνημα, ΙΡΑ, Βασκοι κλπ) προστίθενται τωρα και οι κοινωνικές συγκρούσεις οι οποιες προκαλούνται απο καθαρά κοινωνικο-οικονομικά αίτια, δηλαδη την έκρηξη της ανεργίας, της φτώχειας και της ανισότητας που επιφέρουν οι νεοφιλελευθερες πολιτικες  της διεθνοποιημενης οικονομιας της αγοράς.

            Οσον αφορά τις παραδοσιακές συγκρούσεις, το τυπικο βεβαια παραδειγμα κρατικής τρομοκρατίας ειναι το Σιωνιστικο καθεστώς του Ισραηλ που σημερα πρωτοστατει στην αντι-τρομοκρατική διεθνή, παρα το γεγονός οτι εχει αναγάγει απο χρόνια σε επισημη πολιτικη του την Χιτλερική πολιτική των ομαδικών αντιποινων καθε φορα που εκδηλώνεται "τρομοκρατική" ενεργεια απο ενα λαό που ειδε σε μισο αιωνα να χανει τη γη του μεσα σε ενα λουτρο αιματος. Ο σκοτωμός υπερ-εκατο Λιβανεζων προσφυγων απο το Ισραηλινο πυροβολικο πριν απο λιγους μηνες, που αποδειχθηκε, τοσο απο την Εκθεση του ΟΗΕ οσο και απο προσφατη εκθεση της Διεθνους Αμνηστιας, ως εσκεμμενη ενέργεια, δεν ηταν βεβαια ουτε ανεξηγητη, ουτε μεμονωμενη εγκληματική πραξη. Δεν ηταν ανεξηγητη, διοτι, οπως εγραφε ο Arieh Shavit στη καθημερινη Ισραηλινή εφημερίδα Ha'aretz λιγο μετα την εγκληματικη ενεργεια, "τους σκοτωσαμε με ενα ειδος γιάπικης αποτελεσματικοτητας. Πιστευουμε ακράδαντα οτι σημερα, με τον Λευκο Οικο, τη Γερουσία και τους Τάιμς της Ν. Υόρκης στα χερια μας, οι ζωές των αλλων δεν αξιζουν το ιδιο με τις δικες μας"3. Και φυσικά δεν ηταν μεμονωμενη. Μολις προσφατα στελεχος των Ισραηλινων μυστικων υπηρεσιων δήλωνε την υπερηφάνεια του για την εν ψυχρώ δολοφονία, κατόπιν διαταγης τεως ταξίαρχου (που σημερα ειναι ο Υπουργος Αμυνας του Ισραηλ!), δυο συλληφθεντων Παλαιστινιων οι οποιοι ειχαν απαγαγει ενα λεωφορείο..Η ομολογια μάλιστα του ιδιου στελεχους των Ισραηλινων μυστικων υπηρεσιων οτι  "καναμε λάθος που τους σκοτώσαμε εφοσον η επιχειρηση ηταν  εκτεθειμενη στα ΜΜΕ"4 ειναι σαφής ένδειξη του γεγονότος οτι η κρατικη τρομοκρατία την οποια πληροφορείται το ευρυ κοινό αποτελει μονο την κορυφη του παγοβουνου. Παρολα αυτα οι εκπροσωποι του Ισραηλ  δεν χανουν ευκαιρια να χαρακτηριζουν ως "αντι-σημιτικη" καθε αναφορα στα εγκλήματα της κρατικής  Σιωνιστικης τρομοκρατιας!

            Παραλληλα, τα τεως θυματα της κρατικης τρομοκρατιας, οι Παλαιστινιοι του Αραφάτ, επιδιδονται στις ιδιες μεθοδους που διδαχθηκαν απο τον Ισραηλινο στρατο κατοχής. Μεσα στα δυο χρόνια που πέρασαν απο τοτε που το καθεστως Αραφατ απεκτησε την εξουσια...νομαρχίας του Ισραηλ, 6 Παλαιστινιοι εχουν χασει τη ζωη τους στη διαρκεια ανακρισεων, ενω πανω απο 20 εχουν τραυματισθει απο αστυνομικές σφαιρες και πολυαριθμοι δημοσιογραφοι και αντιβιστες για τα ανθρωπινα δικαιωματα εχουν φυλακιστει5 .

            Απο τοτε ομως που ανθισε η διεθνοποιημενη οικονομια της αγορας τη προηγούμενη δεκαετια η κρατικη τρομοκρατία με στόχο αυτο που χαρακτηρίζει ο Τσόμσκυ "ελεγχο του ανεπιθύμητου πληθυσμού"6 εχει φουντωσει. Στον Βορρα, ο ελεγχος αυτος παιρνει τη μορφη της μαζικής αύξησης των φυλακισμενων. Ετσι, στις ΗΠΑ ο αριθμος των  φυλακισμενων αυξηθηκε απο 330,000 το 1980 σε 1,5 εκ. σημερα (ενας στους τρεις μαυρους ηλικιας 20-30 χρονων ειναι σημερα στη φυλακή η με αναστολή), ενω στη Βρετανια ο πληθυσμος των φυλακισμενων αυξηθηκε κατα 30% μόνο τα τελευταια τρια χρονια. Στο Νοτο βεβαια δεν ειναι αναγκαία η δαπανηρή πολυτέλεια της φυλάκισης. Στη Βολιβια για παραδειγμα οταν πριν μερικα χρονια οι "τρομοκρατες" ανταρτες κατεθεσαν τα οπλα και ακολουθωντας τις συμβουλές των πολιτικών ιδρυσαν ενα κομμα-λαικο μετωπο (Πατριωτικη Ενωση), οι παρακρατικες οργανωσεις συνεχισαν ανενοχλητα πια το εργο τους. Απο την ιδρυση του κομματος μεχρι σημερα δυο υποψηφιοι του κομματος για την προεδρια της χωρας, 6 βουλευτες και 3000 απλα μελη εχουν δολοφονηθει7. Η Βολιβία ομως αποτελεί συγχρονως μια απο τις πιο επιτυχημενες περιπτωσεις εφαρμογης των νεοφιλελευθερων διαρθρωτικων προγραμματων του ΔΝΤ οπου οι μαζικες ιδιωτικοποιησεις και οι πολιτικες λιτοτητας εφεραν μεν τη ραγδαια πτωση του πληθωρισμού αλλα παράλληλα και τις μαζικες απολυσεις δεκαδων χιλιαδων εργαζομενων στα ορυχεια και αλλου8.

            Αντιστοιχα, στη Βραζιλια, την χωρα με τη χειροτερη κατανομή εισοδήματος στον κοσμο, οπου το 45% της γης ανηκει στο 1% του πληθυσμου, οταν οι αγροτες χωρις γη διαδηλωσαν πριν απο μερικούς μηνες διεκδικωντας καλλιεργήσιμη γη η αστυνομια ανοιξε πυρ και σκοτωσε 19 αοπλους αγροτες ενω, οπως δηλωναν οι γιατροι στα τοπικα νοσοκομεία, υπηρχαν φανερα σημαδια οτι μερικοι απο τους νεκρους ειχαν εκτελεσθει εν ψυχρώ9. Παράλληλα στο Ρίο διεξάγεται ενας κρυφός  "πόλεμος πόλης" οπου τα  παρακρατικά "εκτελεστικά αποσπάσματα" εκτελουν ενα απο τα παιδιά του δρόμου κάθε 6 ωρες, ενω στους τελευταίους 18 μηνες αυξηθηκαν οι δολοφονίες πολιτων απο τη στρατιωτική αστυνομία κατα 700%10 .

            Ειναι λοιπον σαφές οτι η αντι-"τρομοκρατική" υστερία που διαργανώνεται σημερα απο τα κέντρα εξουσίας δεν αποτελεί παρα το αναγκαίο συμπλήρωμα της τασης που ηδη παρατηρειται στις ΗΠΑ για την γκετοποίηση, οχι μονο των φτωχων στις εξαθλιωμενες συνοικίες των μεγαλουπόλεων, αλλα και των πλουσίων, στα πολυτελή γκετο που φυτρώνουν στη Καλιφόρνια και αλλού τα οποια φρουρούν ιδιωτικοι στρατοι ασφαλείας. Αν παρουμε, λοιπον,  υποψει οτι σημερα, συμφωνα με τα μολις δημοσιευθεντα στοιχεια του ΟΗΕ, οι 20% πλουσιοτεροι στη Γη εισπράττουν το 85% του παγκόσμιου εισοδήματος ενω αντίστοιχα οι 20% φτωχοτεροι εισπραττουν το 1,4% και οτι τα τελευταια 15 χρονια το βιοτικο επιπεδο 70 χωρών επεσε σε απολυτους ορους, τοτε, τοσο η έξαρση της "τρομοκρατίας", οσο και η  παράλληλη αντι-τρομοκρατική υστερία παύουν να ειναι ανεξηγητες11... 

(1) UN, Human Development Report, 1996  (2) US, Federal Reserve statistics, 1989 (3) Ομπσερβερ, 11/5/96 (4)  Ehud Yatom, Γκαρντιαν, 24/7/96 (5)  Ομπσερβερ 30/6/96 (6) N. Chomsky, "Rollback II", Z magazine, Φεβρ 1995 (7) Mary Matheson, Γκαρντιαν, 24/6/96 (8) Jan Rocha, Γκαρντιαν, 6/3/95 (9) New York Times, 21/4/96 (10) David Munro "Shadows on the Street" Channel 4 (UK) 29/7/96 (11) UN, Human Development Report, ο.π.